یاد و خاطره رفیق حفیظ را زنده نگه داریم
واحد منطقه یی شماره 13 حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان به تاریخ 6 میزان 1391 جلسه ای به مناسبت درگذشت رفیق حفیظ و بخاطر یادبود از آن رفیق برگذار نمود. رفقا در فضای مملو از احساسات رفیقانه و انقلابی از خدمات انقلابی طولانی رفیق حفیظ به جنبش دموکراتیک نوین و جنبش کمونیستی مائوئیستی افغانستان قدر دانی نموده و در گذشت او را یک ضایعه بزرگ برای حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان و تمامی مائوئیست های جهان دانستند.
مرگ یک امر طبیعی و حتمی است و همه کس می میرد. ولی مرگ یکی ممکن است سنگین تر از کوه هندوکش و همالیا باشد، اما مرگ دیگری سبک تر از پر قو. پر واضح است که مرگ رفیقی که در خدمت خلق بوده است، سنگین تر از کوه هندوکش و همالیا است.
رفیق حفیظ در اواخر سال 1364 با تاثیر پذیری از جنبش انقلابی انترناسیونالیستی و خط آن جنبش کمیته تبلیغ و ترویج م ل م را، که توانست جریده شعله را به نشر برساند، در همراهی با چند رفیق دیگر بنیانگذاری نمود. شعله به مثابه یک جریده مبلغ و مروج م ل م در طول انتشارات خود توانست نقش تبلیغی و ترویجی خوبی بازی نماید. شعله در کنار ندای انقلاب خدمات ارزنده و قابل قدری علیه انحرافات جنبش چپ افغانستان انجام داد.
همچنان رفیق چندی بعد از ایجاد حزب کمونیست افغانستان در سال 1370 هجری شمسی به عنوان نماینده کمیته تبلیغ و ترویج م ل م مذاکره بخاطر پیوستن آن کمیته به حزب کمونیست افغانستان با نمایندگان آن حزب را موفقانه به پیش برد و پس از آن به عضویت کمیته مرکزی حزب کمونیست افغانستان در آمد که این اقدام رفیق از جمله افتخاراتش به حساب می آید.
یکی از افتخارات دیگر رفیق شرکت در کنگره وحدت جنبش کمونیستی افغانستان به عنوان مسئول یکی از واحد های منطقه یی هواداران حزب کمونیست افغانستان در خارج از کشور بود که با درخشش عالی به پیش برده شد.
خدمت دیگر رفیق شرکت در دومین نشست گسترده کمیته جنبش انقلابی انترناسیونالیستی در سال 1393 بود. این نشست سند زنده باد مارکسیزم – لنینیزم – مائوئیزم را تصویب نمود.
خدمت ارزنده دیگر رفیق شرکت فعال چند ساله در کارهای تبلیغی و ترویجی جنبش انقلابی انترناسیونالیستی از قبیل انتشار مجله بین المللی جهانی برای فتح و اسناد درونی جنبش به زبان دری بود که به وجه احسن به پیش برد.
واحد منطقه یی شماره 13 مرگ نابهنگام رفیق حفیظ را به عنوان یک ضایعه بزرگ به شخص صدر حزب، کمیته مرکزی، اعضا و هواداران حزب و سایر مائوئیست های افغانستان تسلیت می گوید. یادش گرامی و راه انقلابی اش پر رهرو باد!
در نهایت جلسه یادبود از رفیق حفیظ را با نقل قول صدر مائو به اختتام می رسانیم که می گوید: « مرگ یک امر مثبت است ولی امیوارم چند سالی زنده بمانم تا مصدر خدمات بیشتری به سوسیالیزم شوم. »
ایکاش رفیق حفیظ زنده می بود تا یکجا با هم تحت رهبری حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان بخاطر طرد و اخراج امپریالیست های تجاوزگر، در راس امپریالیزم امریکا، و سرنگونی رژیم دست نشانده و پیروزی انقلاب دموکراتیک نوین از طریق جنگ مقاومت ملی مردمی و انقلابی یعنی شکل مشخص جنگ خلق در شرایط فعلی به پیش می رفتیم.